“Het Koninkrijk van de hemelen is net een schat die ergens in een stuk land ligt en door iemand wordt ontdekt. Die man stopt de schat vlug weer in de grond. Hij is zo blij dat hij alles wat hij heeft, verkoopt. Dan koopt hij het stuk land, met de schat erbij!” Mattheus 13:44
Een paar dagen geleden hoorde ik dit gedeelte uit de bijbel en het bleef bij me hangen.
Ik kon me die man voorstellen... Hij rende naar de makelaar, met een lach van oor tot oor. Hij probeerde niet de prijs van het land omlaag te krijgen en een goede deal te maken. De prijs die genoemd werd was waarschijnlijk erg hoog en meer dan hij kon betalen. Maar dat kon hem niks schelen. Hij reageerde zonder aarzelen: “VERKOCHT!”
Het was definitief, geen twijfels. Het was voor hem zo duidelijk dat hij dit land wilde hebben dat hij niet het risico wilde lopen zijn nieuwe bezit in gevaar te brengen door te proberen het voor minder geld te kunnen kopen. De man verliet het makelaarskantoor met grote blijdschap om zijn nieuw verworven bezit.
Dit plaatje bleef in mijn hoofd hangen en Gods Woord werd hier levend voor mij. Zou het kunnen dat één proefje van het koninkrijk van de hemel al het verschil maakt? Ik geloof van wel.
Het hebben van een geestelijke ervaring is het eerste criterium. Openbaring over het Koninkrijk en het geloof van ieder persoonlijk is wat telt, want als je erover nadenkt wat Jezus van ons vraagt in het volgen van Hem, dan is dat niet niks. Begrijp me niet verkeerd, ik wil Hem volgen. Ik wil het echt! Maar er zijn nog steeds momenten dat ik in discussie ga met God. Ik probeer een compromis te sluiten, bedenk uitvluchten, leg Hem uit waarom ik niet zoveel kan investeren als Hij van me vraagt, of zoveel als de man in de gelijkenis van de schat deed.
Ik denk dat ik meer lijk op de jonge man in Mattheus 19:22, die verdrietig bij Jezus wegging omdat hij geen afstand kon doen van zijn bezit. Ik ben er overigens zeker van dat hij daar goede redenen voor had, want die heb ik ook.
Het gebeurd me vaak, wanneer mijn ontdekking van de ‘schat’ alweer dagen, weken of zelfs maanden achter me ligt, dat ik er alleen nog maar een vage herinnering aan heb dat het goed was. Het enthousiasme is niet meer hetzelfde, het is weg gerationaliseerd of verdronken in ‘hoe kan dat ooit gebeuren’ vragen.
Bijbelstudie, het zingen van een lied na de maaltijd of het ongestoord luisteren naar een geweldige preek, het is allemaal goed. Maar ik ben ervan overtuigd dat alleen een dagelijkse openbaring van deze ‘schat’ voorkomt dat ons hart koud en onverschillig word.
Alleen een frisse en voortgaande openbaring kan ons motiveren en inspireren om het koninkrijk van de hemel te willen bezitten en net als die man uit te roepen: VERKOCHT!
Een paar dagen geleden hoorde ik dit gedeelte uit de bijbel en het bleef bij me hangen.
Ik kon me die man voorstellen... Hij rende naar de makelaar, met een lach van oor tot oor. Hij probeerde niet de prijs van het land omlaag te krijgen en een goede deal te maken. De prijs die genoemd werd was waarschijnlijk erg hoog en meer dan hij kon betalen. Maar dat kon hem niks schelen. Hij reageerde zonder aarzelen: “VERKOCHT!”
Het was definitief, geen twijfels. Het was voor hem zo duidelijk dat hij dit land wilde hebben dat hij niet het risico wilde lopen zijn nieuwe bezit in gevaar te brengen door te proberen het voor minder geld te kunnen kopen. De man verliet het makelaarskantoor met grote blijdschap om zijn nieuw verworven bezit.
Dit plaatje bleef in mijn hoofd hangen en Gods Woord werd hier levend voor mij. Zou het kunnen dat één proefje van het koninkrijk van de hemel al het verschil maakt? Ik geloof van wel.
Het hebben van een geestelijke ervaring is het eerste criterium. Openbaring over het Koninkrijk en het geloof van ieder persoonlijk is wat telt, want als je erover nadenkt wat Jezus van ons vraagt in het volgen van Hem, dan is dat niet niks. Begrijp me niet verkeerd, ik wil Hem volgen. Ik wil het echt! Maar er zijn nog steeds momenten dat ik in discussie ga met God. Ik probeer een compromis te sluiten, bedenk uitvluchten, leg Hem uit waarom ik niet zoveel kan investeren als Hij van me vraagt, of zoveel als de man in de gelijkenis van de schat deed.
Ik denk dat ik meer lijk op de jonge man in Mattheus 19:22, die verdrietig bij Jezus wegging omdat hij geen afstand kon doen van zijn bezit. Ik ben er overigens zeker van dat hij daar goede redenen voor had, want die heb ik ook.
Het gebeurd me vaak, wanneer mijn ontdekking van de ‘schat’ alweer dagen, weken of zelfs maanden achter me ligt, dat ik er alleen nog maar een vage herinnering aan heb dat het goed was. Het enthousiasme is niet meer hetzelfde, het is weg gerationaliseerd of verdronken in ‘hoe kan dat ooit gebeuren’ vragen.
Bijbelstudie, het zingen van een lied na de maaltijd of het ongestoord luisteren naar een geweldige preek, het is allemaal goed. Maar ik ben ervan overtuigd dat alleen een dagelijkse openbaring van deze ‘schat’ voorkomt dat ons hart koud en onverschillig word.
Alleen een frisse en voortgaande openbaring kan ons motiveren en inspireren om het koninkrijk van de hemel te willen bezitten en net als die man uit te roepen: VERKOCHT!
No comments:
Post a Comment